Þrír menn votta að Runólfur Sturluson hafi tveimur árum fyrr selt Magnúsi syni sínum jörðina Laugaland fyrir sextíu hundruð og hafi Magnús á móti lagt jörðina á Kamphóli í Hörgárdal fyrir þrjátíu hundruð og hitt í lausafé.

Vitnisburður um að Þórður Andrésson seldi Helga Jónssyni Sléttárdal fyrir þrjú hundruð, er hann var skyldugur í landskyld af Vatnshorni upp í þrjú ár.

Símon Oddsson og Guðrún Þórðardóttir selja Bjarna Sigurðssyni hálfan Hlíðarenda, er Guðrúnu féll til erfða eftir dóttur sína Álfheiði Gísladottur, fyrir lausafé. Ítökin eru tilgreind. Oddur, Steinunn og Þórdís, börn Símonar og Guðrúnar, samþykktu.

Vitnisburður Helga Magnússonar um landamerki Vatnshorns og Þóreyjarnúps, gefinn Magnúsi Árnasyni.

Páll prestur Bjarnason selur Sigríði Þorsteinsddttur jörðina Kambsnes í Laxárdal og kvittar fvrir fyrir andvirðinu.

Þrír menn votta að Skúli Loftsson hafi uppboðið, reiknað og sýnt það fé, að upphæð sextíu hundruð, er hann lét meta í fardögum og bauð erfingjum Gunnlaugs Guðmundssonar fyrir Uppsali í Skagafirði og kallaði þá jörðina sína eign.

Transskriftarbréf af dómi um gjafir og skuldir Sólveigar Þorleifsdóttur.

Alþingisdómur útnefndur af Þorvarði lögmanni Erlendssyni um konungsbréf (AM Dipl. Isl. Fasc. XXXVIII,10) upp á arftökuréttarbót og um Möðruvallaarf, að Grímur Pálsson afhendi hann (sjá DI VIII nr. 147).

Kaupmálabréf Eyjólfs Böðvarssonar og Guðrúnar Þorkelsdóttur, prests Guðbjartssonar.

Bréf Halls Ásgrímssonar prests um að þau Ólafur Sigfússon og Guðrún Vigfúsdóttir kona hans hafi gefið síra Jóni Ólafssyni syni sínum umboð með öllum sínum fjám að selja, býta, skikka og skipta, einkum að selja Eyjólfi Gíslasyni bónda fyrstum manna fyrir svo gott verð, sem aðrir bjóða best, en tilskilið styrk Eyjólfs til þess að heimta arf eftir þá bræður Ólafs, síra Hall og Pétur Sigfússonu.

Einar Jónsson selur Indriða Úlfssyni tíu hundruð í Hóli í Sæmundarhlíð fyrir lausafé.

Andrés Guðmundsson selur, með samþykkir Þorbjargar Ólafsdóttur konu sinnar, Guðmundi Stefánssyni jörðina Arnarstapa undir Jökli, en Guðmundur geldur í mót, með samþykki Hildar Svarthöfðadóttur konu sinnar, alla jörðina Köldukinn í Staðarfellskirkjusókn.

Dómur sex manna (Jón Einarsson vc) útnefndra af Jóni lögmanni Sigurðssyni um þrætu milli sr. Brynjólfs Árnasonar og Bjarna Ólagssonar útaf reit nokkrum fyrir vestan Svartá, sem sr. Brynjólfur hélt undir Hól í Svartárdal en Bjarni undir Hvamm. Dæma þeir Bjarna skyldugan að leiða tvo logleg eignarvitni, eða að öðrum kosti tvo lögleg hefðarvitni fyrir lögmann innan Mikaelsmessu en gera hann það ekki skuli Hóll halda reitnum. Dómurinn fór fram á Bólstaðahlíð í Langadal “venjulegu héraðsþingi”, þann XIII dag júlí, en bréfið gjört á Stað í Reyninesi þrem dögum síðar, ár 1609.

Vitnisburður Jóns prests Halldórssonar um að hann hefði heyrt Odd heitinn Pétursson segjast hafa orðið vitni að handabandi Sveins biskups og Lopts Ormssonar um gjöf þess síðar nefnda á jörðinni Munaðarnesi á Ströndum til Staðarhólskirkju í Saurbæ.

Sveinn Brandsson og Þóra þorsteinsdóttir kona hans kvitta Einar Jdnsson fyrir andvirði jarðarinnar Hvylftar í Önundarfirði.

Vitnisburður Ólafs Gunnlaugssonar um landamerki milli jarðanna Móskóga og Ysta-Mós.

Björn Bjarnason meðkennir með eigin handskrift að hann hafi selt séra Halldóri Teitssyni jörðina Sviðnur á Breiðafirði.

Vitnisburður Kolla Vigfússonar og Ara Eiríkssonar að jörðin Dálksstaðir á Svalbarðsströnd hafi aldrei verið ákærð af Jóni þistli, Björgu konu hans né Þórnýju dóttur þeirra, og hafi jörðin eigi verið ákærð fyrr en Ólafur Halldórsson ákærði.

Árni Einarsson fær Höskuldi Runólfssyni til fullrar eignar jörðina Grísará í Eyjafirði og kvittar fyrir andvirðið.

Eiríku Bárðarson selur Gunnsteini ábóta að Þingeyrum með samþykki konventubræðra bálfa jörð hvora Sauðanes og Syðri-Knjúka fyrir lausafé og áskildi sér borð á staðnum tveggja fardaga í milli.

Þorgils Ólafsson og Þorgerðr Grímsdóttir kona hans selja Þórði presti Þórðarsyni jörð á Finnsstöðum fyrir lausafé og tilgreina hvalskipti og ítak í Spákonufell gegn ískyldu.

Prófentusamningur Jóns Eyjólfssonar og Helgu Loðinsdóttur hósfreyju hans við Sveinbjörn ábóta og klaustrið á Þingeyrum.

Tveir menn votta að Einar prestur Hafliðason hafi selt Sveinbirni Hrafnssyni jörðina Sauðadalsá á Vatnsnesi með þeim landa merkjum, er þeir skýra frá; svo telja þeir og landamerki Bergstaða og Stapa á Vatnsnesi.

Vitnisburður Tómasar Sumarliðasonar um landamerki Sýrness í Aðalreykjadal.

Þorkell prestur Ólafsson og Ími prestur Magnússon lýsa því að þeir hafi lofað að gefa Eyjólfi mókoll Magnússyni hvor um sig tuttugu hundruð til kvonarmundar ef hann kvæntist í þann stað að hann fengi fulla peninga í mót sínum.

Eiríkur prestur Sumarliðason stefnir Finnboga lögmanni Jónssyni á tveggja ára fresti fram fyrir erkibiskupinn í Niðarósi og ríkisráðið um hald á Grund og Grundareignum í Eyjafirði og öðrum arfi eftir Eirík Loptsson (DI VII:646).

Skrá um reka Þingeyraklausturs. (Vantar aftan á).

Dómr sex presta og sex leikmanna útnefndur af Jóni ábóta á Þingeyrum prófasti milli Vatnsdalsár og Hrútafjarðarár í máli þeirra feðga Þorvarðs Ólafssonar og Ólafs sonar hans af einni hálfu, en annarri Eiríks Marteinssonar, þar sem þeir dæma jörðina Hreiðarstaði óbrigðilega eign kirkjunnar á Reykjum í Miðfirði.

Sveinn biskup í Skálholti kvittar Þórð bónda Helgason um porcio Staðarfellskirkju um þau sextán ár sem hann hafði haldið hana, og hafði Þórður bóndi lagt henni til sextán hundraða.

Gottskálk Magnússon kaupir af hjónunum Árna Gíslasyni og Kristínu Einarsdóttur tíu hundruð í jörðinni Kimbastöðum fyrir lausafé.

Vitnisburður Jóns ábóta á Þingeyrum og officialis heilagrar Hólakirkju, með ráði tveggja presta og tveggja leikmanna, um landamerki millum Hreiðarstaða og Bjargastaða í Austrárdal.